J10M

Joue 10 minutes.

Klondike patience

De klassieke patience: zeven kolommen, een trekstapel en vier basisstapels om op te bouwen van aas tot heer.

Vanaf 10 jaar

Klondike is de patience die iedereen kent: zeven kolommen die als een trap liggen, een trekstapel, en vier basisstapels die je per kleur opbouwt, van aas tot heer. Je wint door alle tweeënvijftig kaarten daarop te krijgen. Een spel duurt vijf tot vijftien minuten, en speelt even vlot met een muis als met een vinger.

Deze versie draait rechtstreeks in je browser, gratis, zonder account en zonder downloaden, op een computer, een tablet of een smartphone. Elk spel deelt nieuwe kaarten, en er is een ranglijst.

Wil je gratis online patience spelen, met het kaartspel dat veel mensen gewoon “patience” of “solitaire” noemen, en de keuze tussen één of drie kaarten trekken? Dan ben je hier aan het goede adres.

Zo speel je Klondike patience

Bij het begin liggen achtentwintig kaarten in zeven kolommen: één kaart in de eerste, twee in de tweede, en zo verder tot zeven. Alleen de laatste kaart van elke kolom ligt open; de andere wachten, gesloten. De overige vierentwintig kaarten vormen de trekstapel, linksboven.

Tik op een open kaart om ze op te pakken, en tik dan waar je ze wilt neerleggen; je kunt ze ook slepen. Ligt er onder de kaart een reeks, kaarten die telkens één lager worden en afwisselend rood en zwart zijn, dan verhuist de hele reeks mee. Tik je nog een keer op dezelfde kolom, dan pak je een kaart meer op, zodat je precies kiest wat er verhuist.

In de kolommen leg je een kaart op een kaart die één hoger is en van de andere kleur: een rode 7 op een zwarte 8. Een lege kolom neemt alleen een heer aan.

Op de basisstapels, rechtsboven, gaan de kaarten op volgorde en per kleur: eerst de aas, dan de 2, tot en met de heer. Tik je twee keer op een kaart, dan gaat ze rechtstreeks naar haar basisstapel als ze daar past.

De trekstapel wordt omgedraaid op de aflegstapel, er vlak naast. Alleen de bovenste kaart van de aflegstapel kun je spelen. Is de trekstapel leeg, dan draait een tik erop de aflegstapel weer om voor een nieuwe ronde.

Eén of drie kaarten trekken. Voor je eerste zet kies je met twee knoppen hoeveel kaarten je trekt. Met 3 kaarten draait de trekstapel telkens drie kaarten om en is alleen de laatste speelbaar: dat is de klassieke regel, de veeleisendste, en je mag zo vaak door de aflegstapel als je wilt. Met 1 kaart komt elke kaart na elkaar op tafel, maar de aflegstapel mag maar twee keer omgedraaid worden: drie rondes in totaal. Zodra je je eerste zet doet, ligt de keuze voor dat spel vast.

Heeft een kolom geen open kaart meer, dan draait de bovenste gesloten kaart vanzelf om. Daar draait het hele spel om: de gesloten kaarten blootleggen voor je zetten op zijn.

Liggen alle kaarten open en kan het spel zichzelf uitspelen, dan gaan de laatste kaarten vanzelf naar de basisstapels, zet na zet.

Op een toetsenbord ga je met de pijltjestoetsen van stapel naar stapel, pak je op of leg je neer met Enter, pak je met nog eens Enter een kaart meer op, en leg je met Esc terug wat je vasthield.

Waar deze patience vandaan komt

De naam komt van de Klondike, de streek in de Yukon waar eind negentiende eeuw een hele generatie goudzoekers naartoe trok. Volgens de legende speelden de mijnwerkers deze patience op hun lange avonden, alleen in hun hut; de eerste boeken over kaartspellen die haar beschrijven, dateren uit die tijd.

Lang was het maar één patience tussen honderden andere, tot de pc’s van de jaren negentig haar over de hele wereld verspreidden. Sindsdien bedoelt bijna iedereen met “patience” of “solitaire” juist deze, zozeer dat men vergeet dat er hele families andere patiencespellen bestaan. Deze site biedt er al vier meer, waaronder een waarbij alle kaarten vanaf het begin zichtbaar zijn: FreeCell.

Haar kracht ligt in een zeldzaam evenwicht: de regels leg je in dertig seconden uit, geluk speelt mee zonder het spel te verpletteren, en elk spel stelt een net iets andere vraag.

Terugnemen en stoppen

De knop Terug maakt je laatste zet ongedaan, zo vaak als je wilt, helemaal tot het begin van het spel. Terugnemen telt als zet en kost dus een paar punten: dat is de prijs van iets uitproberen.

De knop Stoppen beëindigt het spel en verstuurt de score die je verdiend hebt. Hij vraagt eerst om bevestiging, want je kunt het niet ongedaan maken. Is er geen zet meer mogelijk, trekstapel opgebruikt en geen kaart meer te verplaatsen, dan eindigt het spel vanzelf. Na 2.000 zetten stopt het ook, maar zo lang duurt een gewoon spel nooit.

Score en ranglijst

Een patience komt niet altijd uit, en dat is normaal: niet elk spel is te winnen. De score houdt daar rekening mee.

  • Elke kaart op een basisstapel is 150 punten waard.
  • Een uitgespeeld spel levert 2.200 punten extra op.
  • Elke zet kost 5 punten, elke seconde 1 punt.
  • Een spel met 1 kaart trekken houdt maar 70% van het totaal: het is veel makkelijker.
  • De score zakt nooit onder nul, en een spel van nul punten komt niet op de ranglijst.

Een volledig spel, netjes gespeeld, komt uit rond de 9.000 punten. Een spel dat halverwege stopt, met een twintigtal kaarten op de basisstapels, levert ongeveer 2.500 punten op: er valt dus altijd iets te winnen, ook als de overwinning je ontglipt.

Elk nieuw spel deelt andere kaarten, en de ranglijst bewaart je beste score.

De server speelt elk spel dat hij ontvangt zet voor zet na, vanaf de trekking waarmee de kaarten gedeeld werden. Een vervalste score komt er niet door.

Tips om vaker te winnen

Azen en tweeën gaan meteen naar boven. In de kolommen hebben ze geen nut, en op de basisstapels zetten ze alles in gang. Al het andere leg je beter voorzichtig weg.

Bouw niet te snel op. Een kaart op een basisstapel komt niet zomaar terug. Een zwarte 6 die in een kolom blijft liggen, kan een rode 5 aannemen en zo een gesloten kaart vrijmaken: te vroeg weggelegd, heb je er niets meer aan.

Werk aan de volste kolommen. Elke gesloten kaart die je omdraait, opent het spel. Tussen twee gelijke zetten kies je die welke een kaart blootlegt in de kolom die het meest verbergt.

Houd een plek vrij voor een heer. Een kolom leegmaken loont alleen als er een heer klaarligt. Een kolom leegmaken zonder heer verspilt een plaats.

Trek om te kijken, niet om te spelen. Met 1 kaart trekken zijn je drie rondes geteld: speel alles wat je op tafel kunt spelen voor je aan een nieuwe ronde begint. Met 3 kaarten raakt de trekstapel nooit op, maar elke ronde kost zetten, en dus punten.

Met 3 kaarten tel je per drie. Een kaart die als tweede in een groepje van drie zit, wordt pas weer speelbaar als de volgorde verschuift: speel een kaart van de aflegstapel om de hele volgende ronde te verschuiven.

Neem gerust terug. Een spel laat zich beter lezen na twee of drie pogingen. Vijf punten per teruggenomen zet is weinig vergeleken met een spel dat je niet uitspeelt.

Houd je van Klondike, probeer dan ook Spider patience, Piramide solitaire of Tri Peaks solitaire, of bekijk alle kaartspellen.

Veelgestelde vragen

Is het spel gratis, en heb ik een account nodig? Ja, het is helemaal gratis, zonder registratie en zonder downloaden: het opent in je browser. Een spelersnaam is alles wat je nodig hebt om op de ranglijst te komen, en die kies je wanneer je een score verstuurt.

Is elk spel te winnen? Nee. In Klondike is ongeveer één spel op vijf niet uit te spelen, ook niet met perfect spel. Daarom telt de score de kaarten die je op de basisstapels legde, en niet alleen de overwinning.

Hoe vaak mag ik door de trekstapel? Met 1 kaart trekken drie rondes in totaal: de oorspronkelijke trekstapel, en daarna twee keer omdraaien. Met 3 kaarten zo vaak als je wilt, zoals in het klassieke kaartspel.

Waarom levert 1 kaart trekken minder punten op? Omdat het spel daardoor veel makkelijker wordt: elke kaart van de trekstapel wordt speelbaar. Een spel met 1 kaart is dus 70% waard van de punten van hetzelfde spel met 3 kaarten. Met de twee knoppen voor je eerste zet kies je hoeveel kaarten je trekt.

Kan ik een kaart terugleggen van een basisstapel? Ja, de bovenste kaart van een basisstapel kan terug naar een kolom als ze daar past. Het is zeldzaam, maar soms beslissend.

Wat gebeurt er als ik niets meer kan spelen? Het spel eindigt vanzelf en de score voor de kaarten op de basisstapels wordt verstuurd.

Kan ik met een toetsenbord spelen? Ja. Met de pijltjestoetsen ga je van stapel naar stapel, Enter pakt op of legt neer, nog eens Enter pakt een kaart meer, en Esc laat los wat je opgepakt had.

Meer kaartspellen

Kaarten
  • Belote
    Klassieke belote met vier: neem de omgedraaide kaart, troef, tel je punten en breng je team naar 501.
  • Couyon
    Het slagenspel uit de Ardennen met vier: neem de troef, haal de punten en veeg je vijf krijtstreepjes uit.
  • Ga vissen
    Het parenspel van één tegen één, alleen of met vrienden: vraag om een kaart, let op wat de ander bij jou vraagt, en leg meer paren neer.
  • Boerenbridge
    Het slagenspel dat op en neer gaat: voorspel precies hoeveel slagen je haalt, met drie tot acht spelers.
  • Hartenjagen
    Het omgekeerde slagenspel: ontwijk de harten, ontloop schoppenvrouw en eindig met het laagste totaal.
  • Coinche
    Belote met biedingen in punten: bied van 80 tot capot, en doubleer het contract van de tegenpartij.
  • Manillen
    Het slagenspel uit Vlaanderen en Noord-Frankrijk: de tien is de hoogste kaart, en je moet hoger spelen zodra het kan.
  • Vlaams manillen
    Manillen zoals in West-Vlaanderen: de gever kiest de troef, je verdubbelt met “ik ga mee”, en je speelt tot 101.