FreeCell
Alle kaarten liggen open: bouw de vier kleuren op van aas tot heer, met vier vrije cellen.
Vanaf 10 jaar
Ranglijst
Ranglijst laden…
FreeCell is een patience met een gewoon spel van 52 kaarten, waarbij alle kaarten vanaf het delen open liggen. Je doel: de vier kleuren op de basisstapels leggen, van aas tot heer, door kaarten van de ene kolom naar de andere te verplaatsen en vier vrije cellen te gebruiken als tijdelijke bewaarplaats. Geen gesloten kaarten, geen trekstapel: alles draait om nadenken.
Je speelt gratis in je browser, zonder downloaden en zonder account, op een computer, een tablet of een smartphone. Het toeval bepaalt alleen hoe de kaarten gedeeld worden; daarna is elke zet van jou. Een verloren spel ligt nooit aan een kaart die op het verkeerde moment opdook.
Zoek je een gratis FreeCell-spel om online te spelen, met een ranglijst om je met anderen te meten? Dan zit je hier goed. Al sinds de eerste pc's is FreeCell een van de bekendste patiencespellen, naast Klondike en Spider.
Zo speel je
Tik of klik op een kaart om ze te selecteren, samen met de kaarten erboven als die een reeks vormen die samen mag verhuizen. Tik daarna op de bestemming: een kolom, een vrije cel of een basisstapel. Je kunt de kaart ook slepen.
Met een dubbele tik gaat een kaart naar haar basisstapel als dat kan, en anders naar een vrije cel. Op een toetsenbord kies je met de pijltjestoetsen een stapel; met Enter pak je de kaart op en leg je ze weer neer. Esc laat een selectie los, Backspace of Ctrl+Z neemt een zet terug.
Met de knop Terug maak je je laatste zet ongedaan. Zit je vast, dan kun je zetten terugnemen of opnieuw beginnen met een nieuw spel. Je wint zodra alle 52 kaarten op de basisstapels liggen.
Het speelveld
De kaarten worden open gedeeld in acht kolommen: zeven kaarten in elk van de eerste vier, zes in de andere vier. Alleen de laatste kaart van elke kolom, die door geen andere kaart bedekt wordt, kun je meteen spelen.
Linksboven liggen vier vrije cellen als reserve. In elke cel past één kaart, welke dan ook, en die kun je terugnemen wanneer je wilt.
Rechtsboven liggen vier basisstapels, één per kleur: schoppen, harten, ruiten en klaveren. Daarop leg je de kaarten op volgorde, van aas tot heer. Schoppen en klaveren zijn zwart, harten en ruiten rood.
Kaarten verplaatsen
In de kolommen leg je een kaart op een kaart die één hoger is en van de andere kleur: rood op zwart, zwart op rood. Harten 7 mag dus op schoppen 8 of klaveren 8, maar niet op ruiten 8, want die is ook rood.
Een lege kolom neemt elke kaart aan. Een basisstapel neemt alleen de volgende kaart van zijn kleur aan, en een kaart die op een basisstapel ligt, komt er niet meer af.
Kaarten die op tafel niemand meer nodig heeft, gaan vanzelf naar de basisstapels: een aas, een twee zodra de aas van die kleur er ligt, en daarna elke kaart waarvoor de twee kaarten van één rang lager in de tegenovergestelde kleur, rood of zwart, al weggelegd zijn. Harten 5 gaat dus, als ze vrij ligt, automatisch naar boven zodra harten 4, schoppen 4 en klaveren 4 op de basisstapels liggen: er kan nooit meer een kaart op haar gelegd worden.
Meerdere kaarten tegelijk verplaatsen
Een geordende reeks, met rangen die telkens één lager worden en afwisselend rood en zwart, kan kaart per kaart via de vrije cellen en de lege kolommen reizen. Het spel doet die tussenstappen voor jou: één beweging, één zet. Sommige spelers noemen dat een supermove.
Met twee vrije cellen verplaats je een reeks van drie kaarten zo: de bovenste twee naar de cellen, de derde naar haar nieuwe plek, en dan de andere twee er weer bovenop. Een lege kolom verdubbelt je ruimte. Vandaar de regel: je verplaatst hoogstens (vrije cellen + 1) × 2 tot de macht van het aantal lege kolommen.
- 2 vrije cellen, geen lege kolom: (2 + 1) × 1 = 3 kaarten.
- 1 vrije cel en 1 lege kolom: (1 + 1) × 2 = 4 kaarten.
- 4 vrije cellen en 2 lege kolommen: (4 + 1) × 4 = 20 kaarten.
Gaat de reeks naar een lege kolom, dan telt die kolom niet mee, want zij is de bestemming. Met vier vrije cellen en één lege kolom zet je er hoogstens 5 kaarten in, tegenover 10 op een kolom waar al kaarten liggen. Kies je een langere reeks dan de regel toelaat, dan verhuist het spel het grootste stuk dat wel mag.
Zo werkt je score
Alleen een gewonnen spel levert punten op: 10.000 punten, min 10 punten per zet en 1 punt per seconde, nooit lager dan nul.
Elke actie telt als zet, ook de automatische zetten naar de basisstapels en elke keer dat je iets terugneemt. Omdat alle 52 kaarten weg moeten, telt elk spel minstens 52 zetten: 520 punten die iedereen inlevert.
Win je in 110 zetten en 6 minuten, dan krijg je 10.000 − 1.100 − 360 = 8.540 punten. In 90 zetten en 4 minuten wordt dat 10.000 − 900 − 240 = 8.860 punten. Eén zet minder is dus evenveel waard als tien seconden sneller spelen.
De klok start zodra de kaarten op tafel liggen en pauzeert als je naar een ander tabblad gaat. Een onafgemaakt spel komt niet op de ranglijst. Na 1.000 zetten stopt het spel; zover komt een gewone partij nooit.
Elke score wordt door de server gecontroleerd: hij deelt de kaarten opnieuw uit dezelfde trekking, speelt al je zetten na en kijkt of ze toegestaan zijn, en berekent dan zelf de score.
De ranglijst
Elk spel is nieuw.
Het is een volkomen eerlijk spel: alle kaarten zijn vanaf het begin zichtbaar en tijdens het spel wordt er geen enkele getrokken. Geen geluk, alleen nadenken.
De ranglijst bewaart de beste score van elke speler. Bij een gelijke score staat wie er het eerst was hoger.
Tien tips om vaker te winnen
Bekijk het spel voor je begint. Zoek waar de azen en de tweeën begraven liggen en hoeveel kaarten erop liggen: daar moet je eerst graven.
Maak de azen en tweeën vroeg vrij. Zolang ze vastzitten, komen de basisstapels niet vooruit en blijft de tafel vol.
Ga zuinig om met je vrije cellen. Elke bezette cel maakt je groepszetten korter: zonder lege kolom verplaats je met vier vrije cellen vijf kaarten, met één vrije cel maar twee.
Mik op een lege kolom. Die is meer waard dan een cel: er past een hele reeks in, en ze verdubbelt de lengte van je groepszetten.
Verspil geen lege kolom. Leg je er zonder reden één losse kaart in, dan wordt ze gewoon een extra cel. Bewaar haar voor een lange reeks.
Kies zetten die niets kosten. Een kaart op een kolom leggen verbruikt niets; een cel bezetten kost je speelruimte.
Bouw lange, geordende reeksen. Een nette kolom verhuist als één blok; een rommelige kolom houdt al haar kaarten gevangen.
Leg kaarten niet te vroeg weg. Een rode 6 die te vroeg naar de basisstapel gaat, is misschien net de kaart die je nodig had om een zwarte 5 kwijt te raken.
Denk een paar zetten vooruit. Vraag je bij elke zet af wat hij vrijmaakt en wat hij blokkeert.
Probeer een idee, en neem het terug als het moet. Omdat alles zichtbaar is, kun je een plan uittesten en een stap terugzetten. Maar elke keer terugnemen telt als zet.
Van een universiteitscomputer uit 1978 naar je browser
FreeCell werd in 1978 geprogrammeerd door Paul Alfille, op PLATO, een computersysteem voor het onderwijs. Het stamt af van oudere patiencespellen die al reservecellen hadden.
Doordat het vanaf de jaren negentig standaard op pc's stond, werd het enorm populair. Die versies telden 32.000 genummerde spellen, en van precies één ervan, spel 11982, weet men dat het niet op te lossen is.
De spellen op deze site worden anders getrokken en volgen die nummering niet. De les blijft wel overeind: de overgrote meerderheid van de spellen is op te lossen als je zorgvuldig speelt. Lijkt een spel verloren, zoek dan de fout een paar zetten eerder.
Houd je van patience, probeer dan ook Klondike patience, Spider patience, Piramide solitaire of de andere kaartspellen.
Veelgestelde vragen
Is het spel echt gratis?
Ja, helemaal, zonder downloaden en zonder account.
Heb ik een account nodig om op de ranglijst te komen?
Nee. Bij je eerste score vragen we je om een spelersnaam, en je speler-ID blijft bewaard in je browser.
Is elk spel op te lossen?
De overgrote meerderheid wel, als je zorgvuldig speelt. Zit je vast, neem dan een paar zetten terug en probeer een ander plan.
Hoeveel kaarten kan ik tegelijk verplaatsen?
Hoogstens (vrije cellen + 1) × 2 tot de macht van het aantal lege kolommen: 3 kaarten met 2 vrije cellen en geen lege kolom.
Kan ik een kaart terugnemen van een basisstapel?
Nee, ze blijft daar liggen tot het einde van het spel. Alleen de knop Terug brengt haar terug.
Waarom gaan sommige kaarten vanzelf naar de basisstapels?
Omdat er op tafel nooit meer een kaart op die kaarten gelegd zou kunnen worden. Die automatische zetten tellen als zetten.
Werkt het spel op een smartphone?
Ja, net zoals op een computer of een tablet. Tik op een kaart en dan op de bestemming, of sleep de kaart.
Meer kaartspellen
Kaarten- Spider patience
Twee kleuren, tien kolommen: leg de kaarten op volgorde van heer tot aas om de reeksen te laten verdwijnen. - Piramide solitaire
Haal paren kaarten weg die samen 13 maken en breek de piramide af tot aan de top. - Kleurenwiezen
Het Belgische wiezen met vier: vraag een troefkleur, ga mee, waag een solo of een miserie. Alleen tegen de robots of met vrienden. - Klondike patience
De klassieke patience: zeven kolommen, een trekstapel en vier basisstapels om op te bouwen van aas tot heer. - Belote
Klassieke belote met vier: neem de omgedraaide kaart, troef, tel je punten en breng je team naar 501. - Couyon
Het slagenspel uit de Ardennen met vier: neem de troef, haal de punten en veeg je vijf krijtstreepjes uit. - Ga vissen
Het parenspel van één tegen één, alleen of met vrienden: vraag om een kaart, let op wat de ander bij jou vraagt, en leg meer paren neer. - Boerenbridge
Het slagenspel dat op en neer gaat: voorspel precies hoeveel slagen je haalt, met drie tot acht spelers.