Hartenjagen: spelregels en online spelen
Het omgekeerde slagenspel: ontwijk de harten, ontloop schoppenvrouw en eindig met het laagste totaal.
Vanaf 14 jaar
Ranglijst
Ranglijst laden…
Hartenjagen is een slagenspel dat je omgekeerd speelt. In bijna elk ander kaartspel is een slag winnen goed nieuws: je telt je slagen, scoort je punten en feliciteert jezelf omdat je de aas op het juiste moment speelde. Hier is het precies andersom. Elke harten die je binnenhaalt, kost je een punt, en schoppenvrouw kost je er alleen al dertien. De winnaar is niet de speler met het hoogste totaal, maar die met het laagste.
Die ene eenvoudige omkering verandert alles. Een aas wordt een last. Schoppen heer wordt een valstrik, die alleen wacht op een kans om jou de vrouw te bezorgen. En een kleine, waardeloze kaart, klaveren 2, die in geen enkel ander spel iemand zou willen hebben, wordt een sleutelstuk: daarmee verlies je een slag wanneer je dat het hardst nodig hebt. Het hele spel draait om kiezen wat je níét speelt.
Hier zit je meteen aan een volle tafel, zonder op iemand te wachten. Drie computerspelers vullen de andere plaatsen en spelen hun eigen spel: ze geven kaarten door, houden hun lage kaarten bij zich, en proberen de vrouw bij een ander te laten landen. Je hoeft niets te installeren en geen account te openen. De tafel verschijnt in je browser, op een computer of een smartphone, en je speelt met een muis, een vinger of volledig met het toetsenbord. In het Engels heet het spel Hearts; de regels zijn dezelfde.
Spelregels: zo speel je Hartenjagen
De tweeënvijftig kaarten worden verdeeld over vier handen van dertien. Er is geen troef, er wordt niet geboden en er zijn geen partners: iedereen speelt voor zichzelf, van begin tot eind.
Voor het spel begint, wordt er doorgegeven. Je kiest drie kaarten uit je hand en geeft ze aan een tegenstander, die je er drie teruggeeft. De richting verandert elke ronde: naar links, dan naar rechts, dan naar de overkant, en dan wordt er een hele ronde gespeeld zonder doorgeven, waarna de cyclus opnieuw begint. Niemand ziet wat hij krijgt voor hij kiest wat hij geeft: de vier spelers beslissen tegelijk, vanuit hun oorspronkelijke hand. Het is de eerste echte keuze van de ronde, en vaak de keuze met de grootste gevolgen.
Het spel zelf begint altijd op dezelfde manier: wie klaveren 2 heeft, komt ermee uit, hoe de rest van zijn hand er ook uitziet. Daarna legt elke speler om de beurt een kaart, de tafel rond. Je moet de gevraagde kleur bekennen als dat kan. Kun je dat niet, dan gooi je bij wat je wilt, en precies dan raak je je gevaarlijke kaarten kwijt. De slag gaat naar de hoogste kaart van de gevraagde kleur, de aas is de hoogste, de 2 de laagste, en wie de slag haalt, komt uit voor de volgende.
Twee voorzorgen bepalen het begin van een ronde. In de eerste slag mag je geen punten spelen: geen harten en geen schoppenvrouw, zolang je iets anders kunt geven. En je mag niet met harten uitkomen voor er een harten op een slag gevallen is; men zegt dan dat de harten “gebroken” zijn. Heb je niets anders meer dan harten, dan mag je er toch mee uitkomen. Die twee regels beletten de spelers om hun giftige kaarten in de eerste seconde te dumpen, en geven iedereen de tijd om in het spel te komen.
Punten, en alles binnenhalen
Na de dertien slagen wordt er geteld. Elke harten die je binnenhaalde, is een punt waard. Schoppenvrouw is dertien punten waard. Zo staan er elke ronde zesentwintig punten op het spel, verdeeld over de vier spelers, en het totaal van elke speler loopt van ronde tot ronde op.
Behalve in één geval. Haalt één speler alle zesentwintig punten binnen, dan slaat de ronde helemaal om: die speler krijgt nul, en elk van de drie anderen krijgt zesentwintig. Dat heet alles binnenhalen, in het Engels “shooting the moon”: de grote stunt van het spel, en ook zijn grootste gevaar. Een speler die met grote kaarten de ene slag na de andere binnenhaalt, stort misschien helemaal niet in: hij neemt misschien alles met opzet. Om hem tegen te houden, volstaat het één enkele harten binnen te halen, en dan zit hij met vijfentwintig punten op zijn rug.
Het spel stopt zodra een speler de grens bereikt. Die grens kies je voor je eerste kaart: een kort spel gaat tot vijftig punten en duurt meestal vijf tot acht rondes; een lang spel gaat tot honderd punten en duurt ongeveer twee keer zo lang. Vanaf je eerste beslissing ligt de lengte vast: ze staat in de herhaling van je spel, en het spel moet uitgespeeld worden om mee te tellen. Is de grens overschreden, dan lees je de stand omgekeerd: het laagste totaal wint.
Score en ranglijst
Je score op de ranglijst is niet je puntentotaal, want hier verslaat een klein totaal een groot. Het is de voorsprong die je op het gemiddelde van de tafel hebt, opgeteld over het hele spel. Een speler die precies op het gemiddelde van de drie tegenstanders eindigt, krijgt duizend punten; elk punt dat je onder dat gemiddelde eindigt, levert je er twintig meer op. Een lang spel telt dus zwaarder dan een kort: elke ronde die je speelt, vergroot je voorsprong.
Daar is een reden voor. Een kort en een lang spel delen niet evenveel ruwe punten uit, en ruwe totalen vergelijken zou een van de twee bevoordelen. Door het verschil te meten tussen jou en de drie spelers tegenover je, blijft de ranglijst vergelijkbaar, welke lengte je ook kiest. Een verloren spel telt ook: als tweede eindigen met een behoorlijk totaal is beter dan niet eindigen. Alleen een spel dat je halverwege opgeeft, is niets waard.
De server speelt je hele spel opnieuw vanuit je beslissingen voor hij een score accepteert. De kaarten van de drie andere spelers, wat ze doorgaven, hun keuzes bij elke slag: alles wordt precies opnieuw berekend. De punten op je scherm zijn alleen een voorproefje; de herhaling is wat telt.
Je kiest de lengte van het spel zelf en begint zo vaak opnieuw als je wilt.
Tips om te winnen bij Hartenjagen
Geef de vrouw door als je haar niet kunt beschermen. Schoppenvrouw in je hand is alleen gevaarlijk als je het risico loopt dat je haar moet spelen. Met vijf schoppen, de vrouw inbegrepen, kun je haar meestal verdedigen: je hebt genoeg lage schoppen om de schoppenslagen te laten passeren. Met de vrouw en maar één andere kaart van die kleur valt ze vrijwel zeker. In dat geval geef je haar door.
Gooi je lage schoppen niet weg. Dat is de meest gemaakte fout. Schoppen 2, 3 en 4 zijn niets waard, maar daarmee kun je schoppen bekennen zonder de slag te halen. Raak je ze kwijt, dan ben je gedoemd om later hoog te spelen, en onderweg de vrouw op te rapen.
Maak een kleur leeg. Heb je maar twee ruiten, geef ze dan door: daarna mag je bijgooien wat je wilt zodra iemand met ruiten uitkomt. Een lege kleur is vaak meer waard dan een goede kaart waaraan je je vastklampt.
Haal de gratis slagen vroeg binnen. Een slag zonder harten en zonder vrouw kost niets. Win je hem met je aas zolang hij nog onschuldig is, dan ben je een gevaarlijke kaart kwijt en mag je uitkomen met wat je wilt. Wacht je tot het einde van de ronde om die aas te spelen, dan speel je hem als de tafel vol harten ligt.
Houd de vrouw in het oog. Zolang ze niet gevallen is, is elke keer dat iemand met schoppen uitkomt een vraag aan de tafel. Heb je heer noch aas, dan is uitkomen met een lage schoppen een uitstekende manier om haar uit de hand van een ander te jagen. Heb je de heer of de aas, dan is dat precies wat je niet moet doen.
Tel de harten. Er zijn dertien harten in het spel. Weet je dat de laatste harten die nog niet gespeeld zijn allemaal in jouw hand zitten en is de vrouw al gevallen, dan kun je zonder risico uitkomen in een andere kleur: niemand heeft nog een puntenkaart om erop te gooien. De punten van elke speler blijven de hele ronde op het scherm staan: je ziet altijd wie al punten binnenhaalde, en wie er genoeg verzamelt om alles binnen te halen.
Houd je van slagenspellen, probeer dan ook Boerenbridge of Belote, of bekijk alle kaartspellen.
Veelgestelde vragen
Heb ik een account nodig om te spelen? Nee. Het spel start met één klik, zonder registratie en zonder iets te installeren. Alleen als je een score naar de ranglijst stuurt, vragen we je om een spelersnaam.
Hoe lang duurt een spel? Een kort spel, tot vijftig punten, duurt meestal acht tot vijftien minuten. Een lang spel, tot honderd punten, duurt ongeveer twee keer zo lang.
Kan ik op mijn smartphone spelen? Ja. De tafel past zich aan je scherm aan, en je kunt de kaarten met een vinger slepen of erop tikken. Het spel is ook volledig met het toetsenbord te spelen, met de pijltjestoetsen en Enter.
Wat gebeurt er als ik alle punten binnenhaal? Je krijgt nul, en elk van de drie anderen krijgt zesentwintig punten. Het is de mooiste zet van het spel, en de riskantste: laat één enkele harten ontsnappen en je zit met vijfentwintig punten.
Waarom mag ik niet met harten uitkomen? Omdat er nog geen harten gevallen is. Die regel belet iedereen om meteen bij het begin de vijandelijkheden te openen. Zodra er een harten op een slag gespeeld is, mag je met die kleur uitkomen.
Kan ik de lengte van het spel halverwege veranderen? Nee. Je kiest de lengte voor je eerste beslissing, en dan ligt ze vast: ze staat in de herhaling die de server controleert. Je kunt wel op elk moment een nieuw spel beginnen.
Telt een verloren spel mee op de ranglijst? Ja, zolang het uitgespeeld is. De score meet je verschil met de tafel, niet of je gewonnen hebt: een nipte nederlaag is meer waard dan een overwinning in een saai spel.
Spelen de computerspelers vals? Nee. De drie computerspelers zien alleen hun eigen hand en de kaarten die al op tafel gespeeld zijn, precies zoals jij. Ze kennen jouw hand niet, en ook niet de doorgegeven kaarten die ze niet zelf kregen.
Meer kaartspellen
Kaarten- Coinche
Belote met biedingen in punten: bied van 80 tot capot, en doubleer het contract van de tegenpartij. - Manillen
Het slagenspel uit Vlaanderen en Noord-Frankrijk: de tien is de hoogste kaart, en je moet hoger spelen zodra het kan. - Vlaams manillen
Manillen zoals in West-Vlaanderen: de gever kiest de troef, je verdubbelt met “ik ga mee”, en je speelt tot 101. - Frans tarot
Achtenzeventig kaarten, eenentwintig troeven en de Excuse: neem de hond en haal je contract, alleen tegen drie. - Tri Peaks solitaire
Haal kaarten weg die één hoger of één lager zijn dan de aflegstapel, in lange reeksen, tot de drie toppen verdwenen zijn. Alleen of in een wedstrijd met anderen. - Presidenten
Raak als eerste je kaarten kwijt, per paar of per drie, tegen drie spelers: vijf rondes om als President te eindigen, niet als Bedelaar. - Nain Jaune – de gele dwerg
Een klassiek Frans familiekaartspel: leg reeksen van aas tot heer, pak de fiches op het bord en raak als eerste je kaarten kwijt. - Rikken
Rikken met vier: bied rik, troela, misère of piek, vraag een aas om je maat te vinden, en speel met je eigen huisregels.